آرشیو بخش نقد

ادبیاتی که تمام می‌شود

بهمن ۰۵, ۱۳۸۷ بدون دیدگاه توسط

«همانطوریکه که قبل از ظهور زمین‌لرزه و پیش از آنکه کوهی آتشفشان کند آثاری ظاهر می‌شود که دلالت بر نزدیک بودن این وقایع و حوادث دارد، ظهور وغ‌وغ ساهاب را هم میتوان دال بر انقلاب ادبی جدی‌تر دانست.» کاغذ از لوزان حالا به کجای این ادبیات فکری کنیم؟ با توام! به انضباط‌اش، که ادبیات را […]

نقد, نویسش [ادامه مطلب...]

پساهفتاد؛ ققنوسی که از خاکِ هفتاد برخاسته‌ست

بهمن ۰۵, ۱۳۸۷ بدون دیدگاه توسط

آن‌که به دنیا آمده تا هیچ برهم نزند، نه لایقِ احترام است نه شایسته‌ی شکیبایی رُنه شار در ادبیات، در تاریخِ ادبیات، چیزی بنام عدالت وجود دارد که اگر حرکتی عادلانه آن را ظاهر کند، نمی‌توان ریخت‌اش را بی‌ریخت کرد. عدالت تجزیه نمی‌شود، تجربه می‌شود: غیرقابل تخریب است، خرابت می‌کند اگر دراین خرابکاری دستی داشته […]

نقد, نویسش [ادامه مطلب...]

جنون روز موریس بلانشو

بهمن ۰۵, ۱۳۸۷ بدون دیدگاه توسط

هم‌زمان با یکصدمین سال تولد موریس بلانشو، قصه‌ی «جنون روز» با مقدمه و ترجمه‌ی پرهام شهرجردی توسط انتشارات ویستار در تهران منتشر شد. در مقدمه‌ی کتاب زیر عنوان موریس بلانشو، همراه ناپیدا می‌خوانیم: حکایت هم چنان که شکل می‌گیرد، از شکل می‌افتد، هم چنان که نوشته می‌شود، محو می‌شود، و این گویا یکی از افشاگری‌های […]

زبانِ دیگر, نقد, پچواک [ادامه مطلب...]

بشکنید این ننگ را!

بهمن ۰۵, ۱۳۸۷ یک دیدگاه توسط

درآمد: پس‌نوشت را به پیشانی می‌آورم. عنوان این مقاله را از وُلتر وام گرفته‌ام. ننگ است که ادبیاتِ فارسی این چنین در چنبره‌ی جهل و حُمق، گیر کرده باشد. این چنین ضعف و ضعیف، این چنین درمانده وامانده باشد تا هرکسی که نیست خدمت را خیانت  کرده باشد. چیزی را که شروع می‌کنم، فردریش نیچه […]

نقد, نویسش [ادامه مطلب...]

ادبیاتی که می‌آید – گفت‌وگو با روزنامه‌ی اعتماد

بهمن ۰۵, ۱۳۸۷ بدون دیدگاه توسط

نخست از بحثی جدال انگیز که در این سال ها مطرح شده است آغاز کنیم؛ گسستی بین مخاطبان و شعر امروز ما اتفاق افتاده است که این گسست منجر به ایجاد بحرانی با عنوان «بحران مخاطب» شده است. آیا مواجه شدن شعر امروز با «بحران مخاطب» مبداء تاریخی دارد؟ باید از اینجا شروع کنیم؛ پرسش […]

نقد, گفت‌وگو [ادامه مطلب...]

خطر شعر

بهمن ۰۵, ۱۳۸۷ بدون دیدگاه توسط

سر نوشت خطر شعر متنی‌ست که با تارهای شعر، پود می‌شود، طرح می‌دهد. خطر شعر زبان  و شیوه‌ی «علمِ ادبیات» و «ادبیاتِ علمی» را مخدوش می‌کند: شیوه‌ای از پیش تعیین شده یا تعریفی از ماضی بازآمده نیست که این‌جا نوشتن کند. خطر شعر  بی صبرانه به تاویل متوسل نمی‌شود، بل‌که در شعر صبورانه انتظار می‌کشد، […]

نقد, نویسش [ادامه مطلب...]

عکسی است که متن می‌شود

آبان ۲۲, ۱۳۸۷ بدون دیدگاه توسط

خوانشی بر ” در متن عکس ” های پرهام شهرجردی آرش قربانی

نقد [ادامه مطلب...]

ساعت خوانی

دی ۱۱, ۱۳۸۶ ۱۱ دیدگاه توسط
نقد [ادامه مطلب...]

فردا خودش می‌داند

بهمن ۰۶, ۱۳۸۵ بدون دیدگاه توسط

دو مطلب پیش از این مطلب نوشته‌ام که پیشِِ این مطلب می‌نشینند: «ادبیات معاصر ایران به وقت فرانسه»  و « بالماسکه‌ای برای ادبیات معاصر ایران». دو مطلب که به فاصله‌ی چند روز از هم‌دیگر نوشته شد و در بهار امسال منتشر شدند. حالا بعد از شش ماه: کیست که از ادبیاتِ پیشروی ما می‌ترسد؟ جوابِ […]

نقد, نویسش [ادامه مطلب...]

زبانِ فارسی وطنِ ماست | پرهام شهرجردی

بهمن ۰۶, ۱۳۸۵ یک دیدگاه توسط

دوستِ من، شهریار کاتبان، پرونده‌ی مانا نیستانی به دادگاه انقلاب ارجاع شد. قلب قضیه همین‌جاست. مابقی، حرفِ اضافی‌ست. مابقی، سوءاستفاده‌ست، مابقی کلاه‌برداری‌ست، و در یک مورد خاص، آن‌جا که رضا براهنی دست به قلم می‌شود، کار به  پوپولیسم کشیده می‌شود. چرا؟ اوٌل تکلیف‌مان را با زبان فارسی / پارسی (هرکدام را که پسندیدند، برعکس‌اش را […]

نقد, نویسش [ادامه مطلب...]