تکمله‌ای بر مانیفست شعر پولورال | آیدین ضیایی

خرداد ۲۸, ۱۳۹۱ یک دیدگاه توسط

مانیفست شعر پولورال پروبلماتیکی از وضعیت گذار است. گذاری که در پروسه شعری و شاعری منطق غالب است. شعر پلورال، روال مرسوم نوشتن شعر و تدوین پیشنهاد شعری پس از تولید را بر هم زد؛ هرچند این بر هم زدگی چندان وجه مغشوشی به خودش نگرفته است. شعر پولورال پیشنهادی را در وضعیت انتزاعی/مجرد و پیش‌تر از تولید شعر منتشر کرد. شعر پولورال سوژه‌ای شکل گرفته از بیانی است که به ابژه‌ی ماحصل‌اش ختم می‌شود البته این سوژه بی‌تاثیر از قراردادهای ابژگانی درونماندگار شعر هم نبوده است و در عین قبول شکل کلی از «شعر بودن» شعر، بر نهاد خود را بر اساس شیوه‌ی به بار نشستن شکل مرسوم و معمول شعری نهاده است. پیشنهادی که خود را در وضعیت بینابینی از امر واقعی و امر نمادین قرار داد و به این ترتیب تجسمی از دورنمایی شکل نیافته ترسیم کرد.

ادبیات, مقاله, نقد [ادامه مطلب...]

از پولیفونی تا پلورالی… | بابک چاکرعباسی

خرداد ۱۰, ۱۳۹۱ بدون دیدگاه توسط

یادداشتی بر مانیفست شعر پولورال آیدین ضیایی

مقاله, نقد [ادامه مطلب...]

مانیفست شعر پولورال | آیدین ضیایی

فروردین ۳۱, ۱۳۹۱ یک دیدگاه توسط

این لحظه‌ی خروج از بحران است! بحرانی که مدام حاضر می‌شود و با انکارش، دوباره غایب می شود. ولی این انکار صوری و این تظاهر به نبودن، نه به معنای گذر از بحران که حذف صورت مساله است. از بحران نگفتن به مثابه نبود بحران!

مقاله, نقد, نویسش [ادامه مطلب...]

باز وطن‌یابی در زبان | آیدین ضیایی

آذر ۲۰, ۱۳۹۰ بدون دیدگاه توسط

چنین شعری با کیفیت پلی فونیک می‌کوشد به صداهای گوناگون و حتا متعارض درون شاعر اجازه‌ی بروز و ظهور دهد. از طرف دیگر این شعر به تأویل های چندگانه‌ای توجه دارد که احترام به شعور خواننده را تأمین می‌کند. یعنی شعر پساهفتاد یک حرف پیچیده در بیان و صنایع ادبی نیست که خواننده وظیفه‌ی کشف آن را داشته باشد، بلکه خطوط بی زاویه‌ای ست که در مخاطب هندسه‌ی خود را بنا بر ظرفیت‌های عاطفی و فکری جستجو و معماری می‌کند. این کیفیت، جریان پساهفتاد را خلق الساعه کرده یعنی شاعر دیگر قرار نیست حرف‌های حسابی و دل انگیز را در هاله‌ای از آرایش های کلامی جا دهد بلکه سعی می کند در روند شعر دست به منطق آشوبی بزند و با ایجاد دیالکتیکی فلسفی – زبانی با ناخودآگاه جمعی ارتباطی مستقیم برقرار کند. از این رو شعر پساهفتاد هرگز از زمینه‌های زیستاری-عاطفی شاعر تهی نمی‌شود.

نقد [ادامه مطلب...]