جامعه‌ی نمایش | پرهام شهرجردی

فروردین ۲۰, ۱۳۹۱ بدون دیدگاه توسط

«جامعه‌ی نمایش» را در آبان‌ماه ۱۳۸۲ نوشتم. نوبل صلح به شیرین عبادی رسیده بود. هرکس به دلیلی خوش‌حالی می‌کرد. در هر اتفاقی که می‌افتد – مثلن در یک شوق جمعی – این خطر وجود دارد که چیزهایی از نظر پنهان بماند. ابعادی در نظر گرفته نشود. وضعیت اغراق آمیز شود. همه‌چیز با غلو، با بزرگ‌نمایی عرضه شود. درین میان، کسی که با فکر سر و کار دارد، چه می‌تواند بکند؟ همین جاهاست که این سوآل مطرح می‌شود: وظیفه‌ی روشن‌فکر چیست؟ مسلمن وظیفه‌ی متفکر این نبوده، این نیست و این نخواهد بود که ابعاد مختلف اتفاق را پنهان کند، فکر را با ذوق زده‌گی اشتباه بگیرد، خود و فکر و اندیشه‌اش را یک‌جا از دست بدهد و در لحظات حساس و سرنوشت‌ساز، جمع و جمعیت را هرچه بیش‌تر، هرچه بهتر، از هر وجه فکری، انتقادی و ریشه‌ای خلع سلاح کند.

ادبیات, مقاله [ادامه مطلب...]

باز وطن‌یابی در زبان | آیدین ضیایی

آذر ۲۰, ۱۳۹۰ بدون دیدگاه توسط

چنین شعری با کیفیت پلی فونیک می‌کوشد به صداهای گوناگون و حتا متعارض درون شاعر اجازه‌ی بروز و ظهور دهد. از طرف دیگر این شعر به تأویل های چندگانه‌ای توجه دارد که احترام به شعور خواننده را تأمین می‌کند. یعنی شعر پساهفتاد یک حرف پیچیده در بیان و صنایع ادبی نیست که خواننده وظیفه‌ی کشف آن را داشته باشد، بلکه خطوط بی زاویه‌ای ست که در مخاطب هندسه‌ی خود را بنا بر ظرفیت‌های عاطفی و فکری جستجو و معماری می‌کند. این کیفیت، جریان پساهفتاد را خلق الساعه کرده یعنی شاعر دیگر قرار نیست حرف‌های حسابی و دل انگیز را در هاله‌ای از آرایش های کلامی جا دهد بلکه سعی می کند در روند شعر دست به منطق آشوبی بزند و با ایجاد دیالکتیکی فلسفی – زبانی با ناخودآگاه جمعی ارتباطی مستقیم برقرار کند. از این رو شعر پساهفتاد هرگز از زمینه‌های زیستاری-عاطفی شاعر تهی نمی‌شود.

نقد [ادامه مطلب...]

سرعت و اطلاعات: هشدار فضای سایبر | پل وی‌ری‌لیو

آذر ۰۷, ۱۳۸۹ بدون دیدگاه توسط

فضای سایبر، شکل جدید چشم انداز است. با چشم اندازهای سمعی- بصری که پیشتر می‌شناختیم مطابقت چندانی ندارد. کاملا چشم اندازی جدید و آزاد از هر گونه ارجاعات قبلی است : چشم اندازی لامسه ای است . دیدن با یک فاصله ، شنیدن با یک فاصله : جوهر چشم اندازهای سمعی- بصری قدیم است . اما رسیدن در یک فاصله، لمس کردن در یک فاصله، جابجایی چشم انداز به طرف قلمرویی است که هنوز احاطه نیافته است: یعنی تماس، تماس با فاصله، تماس راه دور .

رساله, مقاله [ادامه مطلب...]

کلماتی که زندگی می‌کنند در مرگ معنا

آبان ۰۸, ۱۳۸۷ یک دیدگاه توسط

نیم‌نگاهی به «جنون روز» نوشته موریس بلانشو و ترجمه‌ی پرهام شهرجردی منصور پویان

مقاله [ادامه مطلب...]