گفت‌وگوی رادیو زمانه با پرهام شهرجردی: بخش عمده‌‌ی ادبیات فارسی در زیرزمین‌ها تولید می‌شود.

خرداد ۳۱, ۱۳۹۱ بدون دیدگاه توسط

«می‌شود در بطن فاجعه تحت تأثیر فاجعه قرار گرفت. و نیز، می‌شود به استقبال فاجعه رفت. پیش از آن که فاجعه ما را ریشه‌کن کند، پیش از آن که ملموس شود، حس‌اش کنیم، پیش از آن که دیدنی شود ببینیم‌اش. یعنی همیشه قبل از این که دیر شود، زود باشیم. یعنی منتظر نماندن. یعنی از قبل به فکر بعد بودن. آنتی‌سیپاسیون (Anticipation) را اجرا کردن.»

گفت‌وگو [ادامه مطلب...]

همایش ادمون ژابس | کتاب‌خانه‌ی ملّی فرانسه | ۱۱ می ۲۰۱۲

اردیبهشت ۰۵, ۱۳۹۱ بدون دیدگاه توسط

ادمون ژابس، در سال ۱۹۱۲ متولد شد. تبعید شد. به زبان فرانسه نوشت. مشغله‌اش خودِ کتاب بود. امسال، یک‌صدمین سال تولّد اوست. به همین مناسبت، کتاب‌خانه‌ی ملّی‌ی فرانسه و اورل کرسون (نوه‌ی ژابس) همایشی را در ۱۱ می ۲۰۱۲ برگزار می‌کنند.

ادبیات, سخنرانی, شعر [ادامه مطلب...]

«جنون روز»؛ روایت شیزوفرنیک فروپاشی «من» مدرن به سوی پسامدرن | جعفر بزرگ امین

فروردین ۲۴, ۱۳۹۱ بدون دیدگاه توسط

تغییر راوی در خلال فروپاشی شخصیت و هویت سوژه و خرد شدن آن به طیفهای شخصیتی که شیزوفزنیزم روایت را هم به دنبال دارد فضایی پلی فونیک به رمان بخشیده است. این عبور زیگزاگ وار از فضایی به فضای دیگر، از لابیرنت حسی و اندیشگی به لابیرنت دیگر خواننده را دچار حیرت و پارادوکسی می‌کند که خویشتن خویش را در منهای دیگر و در رابطه با دیگری باز یابد. اما ویژگی برجسته رمان جنون روز پیوند ساختاری و ارگانیک شعر و نثر است که بافت رمان را از خشکی و انشایی دور ساخته است. گزاره‌های شاعرانه در لابلای دیگر گزاره‌ها آنچنان ماهرانه و طبیعی گنجانده شده‌اند که لذت متنی مضاعفی القاء می‌کنند.

مقاله, نقد [ادامه مطلب...]

جامعه‌ی نمایش | پرهام شهرجردی

فروردین ۲۰, ۱۳۹۱ بدون دیدگاه توسط

«جامعه‌ی نمایش» را در آبان‌ماه ۱۳۸۲ نوشتم. نوبل صلح به شیرین عبادی رسیده بود. هرکس به دلیلی خوش‌حالی می‌کرد. در هر اتفاقی که می‌افتد – مثلن در یک شوق جمعی – این خطر وجود دارد که چیزهایی از نظر پنهان بماند. ابعادی در نظر گرفته نشود. وضعیت اغراق آمیز شود. همه‌چیز با غلو، با بزرگ‌نمایی عرضه شود. درین میان، کسی که با فکر سر و کار دارد، چه می‌تواند بکند؟ همین جاهاست که این سوآل مطرح می‌شود: وظیفه‌ی روشن‌فکر چیست؟ مسلمن وظیفه‌ی متفکر این نبوده، این نیست و این نخواهد بود که ابعاد مختلف اتفاق را پنهان کند، فکر را با ذوق زده‌گی اشتباه بگیرد، خود و فکر و اندیشه‌اش را یک‌جا از دست بدهد و در لحظات حساس و سرنوشت‌ساز، جمع و جمعیت را هرچه بیش‌تر، هرچه بهتر، از هر وجه فکری، انتقادی و ریشه‌ای خلع سلاح کند.

ادبیات, مقاله [ادامه مطلب...]

همایش موریس بلانشو | ۲۷ مارس ۲۰۱۲

فروردین ۰۶, ۱۳۹۱ بدون دیدگاه توسط

مرکز پژوهش‌های ادبیات، هنر و سینمای دانش‌گاه پاریس هفتم و «فضای موریس بلانشو» همایش سالانه‌ی موریس بلانشو را برگزار می‌کنند. همایش امسال در تاریخ ۲۷ مارس ۲۰۱۲ برگزار می‌شود. درین همایش ژان لوک نانسی، اتیین بالی‌بار، کریستف بیدان، هانس اوپلز، لسلی هیل و پرهام شهرجردی شرکت می‌کنند.

ادبیات, زبانِ دیگر, سخنرانی [ادامه مطلب...]

لیبیدو در آنتی کنفورمیسم | پدرام مجیدی

اسفند ۱۹, ۱۳۹۰ یک دیدگاه توسط

«آنتی کنفورمیسم» دعوتنامه‌ای دوباره است برای قیام. قیام علیه واژه، قیام علیه گذشته و نابودی. نابودی ترسی که برای خیلی‌ها دیگر جزئی از زندگی عادی است. قیام ما علیه عادت است.

ادبیات, شعر, مقاله [ادامه مطلب...]

Censure

بهمن ۲۸, ۱۳۹۰ بدون دیدگاه توسط

Au massacre de mes mots
On arracha la tête de la dernière ligne
Et le sang comme l’encre prit la feuille à la gorge
C’est la mort qui se couche sur la page

زبانِ دیگر, شعر [ادامه مطلب...]

کارگردانی‌ی‌ فارسی در فیلمِ بلند شعر فرانسه | پرهام شهرجردی

بهمن ۱۷, ۱۳۹۰ یک دیدگاه توسط

امروز را دوست دارم چون فرداست. دیروزی را دوست دارم که امروزمان ساخت. امروز دستِ کم ده ساله است. ده ساله باید می‌شد تا بیاید، باز شود، افق شود. افقی که یک روزه نیامد. تصادفن نیامد. حالا آمد، البته باید می‌آمد. اما چطور، از کجا آمد؟

زبان شدن, زبانِ دیگر, شعر, نویسش, یادداشت [ادامه مطلب...]

آنتی کنفورمیسم | پرهام شهرجردی

دی ۲۱, ۱۳۹۰ بدون دیدگاه توسط

نشر شعر پاریس منتشر کرد:
آنتی کنفورمیسم | پرهام شهرجردی

ادبیات, نقد, نویسش [ادامه مطلب...]

نابودی | پرهام شهرجردی

آذر ۰۳, ۱۳۹۰ بدون دیدگاه توسط

وقتی همه چیز از دست می‌رود، همه چیزهای از دست رفته پدیدار می‌شود.
در فیلم‌های اصغر فرهادی، «درباره‌ی الی» و «جدایی‌ی نادر از سیمین»، چقدر با مفهومِ غیاب، ناپدیدی، نابودی و نا-بودن کلنجار رفتم. یک عضو، یک نفر، یک چیز، پا پس می‌کشد، غیبت آغاز می‌شود، و همه چیز ازین‌جاست که شروع می‌شود.

ادبیات, نقد [ادامه مطلب...]